Ingezonden Gedicht

Winter depressie

Als ik naar de mensen kijk
en de pijn zie op hun gelaat
de pijn om te leven en de twijfel
of het eeuwig leven wel echt bestaat
de leegheid van de dagen
de expresie op hun wezen van vreugdeloosheid
't gebluste vuur in droeve ogen
vol van heimwee dof en onverschilligheid
zelfs de eenzaamheid van de nacht
heeft geen antwoord op hun vragen
de schemer weende zacht
terwijl de ochtend wilde dagen
de wind huilt haar eeuwig levenslied
de symfonie van vergane dromen
de bomen ritselen wiegend op de maat
op de ruiten tikt de regen,de eeuwige regen
zoals alles komen moet en weer weggaat...

William Elskens